Jak wybrać stół do jadalni, który zmieści wszystko i wszystkich

From
Jump to: navigation, search

Nie każdy ma przestrzeń na oddzielną jadalnię. W moim poprzednim mieszkaniu kuchnia miała zaledwie 8 metrów kwadratowych, a jadalnia musiała być w salonie. Wtedy odkryłam, że wersalka może pełnić funkcję sofy dziennej i noclegowej, a stół do jadalni z blatem składanym do rozmiaru stolika kawowego to prawdziwy game changer. Takie rozwiązanie sprawdza się, gdy chcesz zachować otwartą przestrzeń, a jednocześnie mieć miejsce na rodzinne obiady. Wersalka z mechanizmem rozkładanym do przodu ma jedną wadę – wymaga odsunięcia stołu na czas spania. Ale jeśli stół jest lekki i ma kółka, manewrowanie zajmuje minutę. Polecam sprawdzić, czy mechanizm DL w wersalce działa płynnie, bo tanie modele potrafią się zacinać.

Nie mogę pominąć kwestii przechowywania. W małym mieszkaniu każda szuflada i skrzynia na wagę złota. Narożnik z pojemnikiem na pościel to często jedyny sposób, by schować koce, poduszki i zapasową pościel bez zajmowania miejsca w szafie. Z doświadczenia wiem, że modele z szufladami wysuwanymi na prowadnicach są praktyczniejsze od tych z podnoszonym siedziskiem. W kanapach funkcja spania często wiąże się z rezygnacją z pojemnika – mechanizm rozkładania zajmuje całą przestrzeń wewnątrz. Dlatego jeśli zależy ci na miejscu do spania i schowku, sprawdź, czy wybrany model ma obie funkcje jednocześnie.

Kiedy już miałam wymiary, przyszła pora na materiał. Drewno dębowe jest piękne, ale rysuje się przy każdym kontakcie z widelcem. Z kolei blat z płyty MDF z okleiną dębową wygląda podobnie, a jest lżejszy i łatwiejszy w czyszczeniu. Postawiłam na to drugie, bo codzienne mycie po makaronie z sosem pomidorowym nie wymaga specjalnych olejów ani wosków. Do tego dołożyłam krzesła z tapicerowanym siedziskiem, bo gołe drewno po godzinie siedzenia boli w kość. Ale uwaga, tapicerka welurowa na krzesłach wygląda elegancko, ale w domu z dziećmi zbiera wszystkie okruchy. Lepiej wybrać gładką tkaninę lub skórę ekologiczną, którą przecierasz wilgotną szmatką. Pamiętaj, że stół do jadalni to nie tylko blat, ale też przestrzeń wokół niego.

Detale, które często pomijamy, to właśnie one budują nastrój. W przytulnym wnętrzu liczy się każdy centymetr – nawet karnisz. Wybrałam drewniany, bo plastikowe wyglądają tandetnie i szybko się wyginają. Zasłony z lnu z domieszką bawełny są na tyle gęste, że zimą zatrzymują ciepło, a latem nie przepuszczają ostrego słońca. Do tego obrazy na ścianach – nie plakaty z sieciówek, ale wydruki na płótnie w drewnianych ramach. Jeden przedstawia las o świcie, drugi morze. Nie muszą być drogie, ważne, żeby miały głębię i kolorystykę pasującą do reszty.

Z przytulnością często idzie w parze bałagan, ale da się to ograć. Największym wyzwaniem w mojej kawalerce był brak miejsca na pościel i koce. Rozwiązanie przyszło z zaskakującej strony – łóżko z pojemnikiem na pościel. Wybrałam model z systemem gazowym, który unosi cały stelaż listwowy jednym ruchem ręki. W środku mieszczą się cztery komplety pościeli, dwa koce i zapasowe poduszki. To pozwoliło mi zrezygnować z osobnej szafy w sypialni, która tylko zabierała miejsce. Dzięki temu przytulne wnętrze zyskało więcej przestrzeni, a ja przestałam nerwowo chować rzeczy przed niespodziewaną wizytą.

Światło to kolejny element, który potrafi zrobić ogromną różnicę. Zauważyłam, że chłodne, białe żarówki sprawiają, że nawet najpiękniejsze meble wyglądają jak w poczekalni. Zamieniłam je na ciepłe LED-y o barwie 2700 kelwinów i dodałam lampy stojące z abażurami z tkaniny. Wieczorem gaszę górne światło i zapalam dwie lampy – jedną przy kanapie, drugą przy fotelu. Cienie stają się miękkie, a pokój od razu wydaje się większy i bardziej kameralny. Do tego świece zapachowe o zapachu cynamonu i wanilii, ale tylko te sojowe, bo parafinowe śmierdzą po godzinie.

Na koniec muszę wspomnieć o oświetleniu. Bez sensownego światła nawet najpiękniejszy stół do jadalni straci swój urok. Zawiesiłam nad blatem lampę na wysokości 70 centymetrów od blatu, z ciepłą barwą 2700 Kelvinów. Daje to przytulny nastrój podczas kolacji, a jednocześnie nie razi w oczy. W małej jadalni unikaj żyrandoli, które wizualnie obniżają sufit. Lepiej postawić na wiszącą lampę w formie klosza lub kilka mniejszych punktów. Sprawdź też, czy stół nie stoi pod oknem – wtedy światło dzienne będzie przeszkadzać w ciągu dnia. Ja przesunęłam stół o 30 centymetrów w bok, co rozwiązało problem odblasków na talerzach.

Zaczęło się niewinnie od obiadu w czwórkę, a skończyło na tym, że goście jedli na kolanach, a sałatka wylądowała na kanapie. Mój stół do jadalni okazał się za mały, za wąski i zupełnie nieprzystosowany do życia z trójką dzieci i psem. Wtedy zrozumiałam, że mebel, który wybieramy do jadalni, to nie tylko kwestia estetyki, ale przede wszystkim codziennej logistyki. Przeszukując oferty sklepów meblowych, szybko natknęłam się na klasyczne prostokątne modele z litego drewna, ale też na te składane, chowane w szafie. Zastanawiałam się, czy lepiej postawić na okrągły blat, który optycznie powiększa przestrzeń, czy na rozkładany stół do jadalni z systemem składania skrzydeł. W każdym apartamencie czy bloku z małą kuchnią ten wybór waży więcej, niż się wydaje.